Turning wounds into wisdom
|van (emotionele) wonden naar wijsheid|
Jarenlang leefde ik voor bevestiging en goedkeuring, gevangen in de drang om gezien te worden, terwijl ik mezelf van binnen langzaam kwijtraakte. Ik lachte de leegte weg — tot het niet meer ging en ik brak. Dat moment werd het begin van alles.
Mijn (Indonesische) opvoeding gaf me mooie waarden, maar ook patronen en generatie-trauma’s die me leerden mijn pijn en wrok te verzwijgen. Lang gaf ik de wereld de schuld van mijn worstelingen, zonder te zien hoe ik mezelf — en soms ook anderen — in de weg zat. Tot ik koos voor eerlijkheid en verantwoordelijkheid.
Niet omdat alles mijn fout was, maar omdat ik diep vanbinnen wist wat er speelde. Ik bouw nu stap voor stap opnieuw, vanuit mijn eigen fundament. Zonder maskers. Met vallen en opstaan. En elke keer dat ik opsta, kom ik dichter bij mezelf.